_________________
اي پادشه خوبان داد از غم تنهايي- دل بي تو به جان آمد وقتست که باز آيي- در آرزوي رويت بنشسته بهر راهي- صد زاهد و صد عابر سر گشته سودايي- مشتاقي و مهجوري دور از تو چنانم کرد- کز دست نخواهم شد پايان شکيبايي- اي درد توام درمان در بستر ناکامي- وي ياد توام مونس در گوشه تنهايي- فکر خود و راي خود در امر تو کي کنجد- فکر است در اين وادي خود بيني و خود رايي- در دايره فرمان ما نقطه تسليميم- لطف آنچه تو انديشي حکم آنچه تو فرمايي- گستاخي و پر رويي تاچند کني اي مرد- بگذار تو از اين وادي تن ده به شکيبايي


ثبت نام در سایت

_________________
اي پادشه خوبان داد از غم تنهايي- دل بي تو به جان آمد وقتست که باز آيي- در آرزوي رويت بنشسته بهر راهي- صد زاهد و صد عابر سر گشته سودايي- مشتاقي و مهجوري دور از تو چنانم کرد- کز دست نخواهم شد پايان شکيبايي- اي درد توام درمان در بستر ناکامي- وي ياد توام مونس در گوشه تنهايي- فکر خود و راي خود در امر تو کي کنجد- فکر است در اين وادي خود بيني و خود رايي- در دايره فرمان ما نقطه تسليميم- لطف آنچه تو انديشي حکم آنچه تو فرمايي- گستاخي و پر رويي تاچند کني اي مرد- بگذار تو از اين وادي تن ده به شکيبايي


ثبت نام در سایت

_________________
اي پادشه خوبان داد از غم تنهايي- دل بي تو به جان آمد وقتست که باز آيي- در آرزوي رويت بنشسته بهر راهي- صد زاهد و صد عابر سر گشته سودايي- مشتاقي و مهجوري دور از تو چنانم کرد- کز دست نخواهم شد پايان شکيبايي- اي درد توام درمان در بستر ناکامي- وي ياد توام مونس در گوشه تنهايي- فکر خود و راي خود در امر تو کي کنجد- فکر است در اين وادي خود بيني و خود رايي- در دايره فرمان ما نقطه تسليميم- لطف آنچه تو انديشي حکم آنچه تو فرمايي- گستاخي و پر رويي تاچند کني اي مرد- بگذار تو از اين وادي تن ده به شکيبايي


ثبت نام در سایت